Re: Me voy a Lisboa
Re: Me voy a Lisboa
Re: Me voy a Lisboa
Re: Me voy a Lisboa
Hola perla, el longaniza-castillo, ya lo tengo visto, pero gracias por la recomendación, hoy tocaba trabajar un poquito, probar unos vinos y a la vuelta me he parado en la bodega-restaurante-hotel de Arzuaga, donde me he tomado un vinito a la salud de todos vosotros.
Si el tiempo no lo joribia, esta cosecha va a ser para enmarcar, por lo menos en la Ribera del Duero y en la Rioja.
Re: Me voy a Lisboa
Normal que no se deje, los gatos se pasan el día lameteándose, a su manera son la mar de limpios.
En cuanto a lo del pelo, me temo que no hay solución, al menos no la conozco, son como los perros o los pájaros, los primeros cambian el pelo en verano e invierno y los pájaros cambian la pluma.
Con 8 meses es un cachorrin, estará la mar de simpático, fijo.
no desaparece lo que muere, desaparece lo que se olvida
Re: Me voy a Lisboa
Petición aceptada, conxuro va (no es que no me guste lo que bebeís, es que yo bebo más bien poco, ya os dije que estaba echado a perder):
Mouchos, coruxas, sapos e bruxas.
Demos, trasgos e diaños,
espritos das nevoadas veigas.
Corvos, píntigas e meigas,
feitizos das manciñeiras.
Podres cañotas furadas,
fogar dos vermes e alimañas.
Lume das Santas Compañas,
mal de ollo,
negros meigallos,
cheiro dos mortos,
tronos e raios.
Oubeo do can,
pregón da morte;
fuciño do sátiro e pe do coello.
Pecadora lingua da mala muller casada cun home vello.
Averno de Satán e Belcebú,
lume dos cadavres ardentes,
corpos mutilados dos indecentes,
peidos dos infernais cus,
muxido da mar embravecida.
Barriga inútil da muller solteira,
falar dos gatos que andan a xaneira,
guedella porca da cabra mal parida.
Con este fol levantarei as chamas deste lume que asemella ó do Inferno,
e fuxirán as bruxas dacabalo das suas escobas,
índose bañar na praia das areas gordas.
¡Vide, oide! os ruxidos que dan as que non poden deixar de queimarse no augardente quedando así purificadas.
E cando este brebaxe baixe polas nosas gorxas,
quedaremos libres dos males da nosa ialma e de todo embruxamento.
Forzas do ar, terra, mar e lume,
a vós fago esta chamada:
si é verdade que tendes máis poder que a humana xente,
eiquí e agora,
facede cos espritos dos amigos que están fora,
participen con nós desta queimada.
Suerte e... bon proveito, amiguiños.
no desaparece lo que muere, desaparece lo que se olvida